Je studeert vol passie voor je vak. Je bent op de hoogte van alle ins en outs en kent alle ontwikkelingen die zich voordoen in jouw discipline. Vol vertrouwen en goede moed steven je regelrecht op een diploma af met een bijbehorende mooie cijferlijst. Maar met alleen inhoudelijke kennis kom je er niet, hoe uitmuntend je ook scoort. De inhoud is slechts één kant van de medaille. Een goede academicus heeft meer in petto. Een goede academicus plant, heeft zelfdiscipline en reflecteert. Deze eigenschappen zijn nuttig als student en zeker als je verder wilt in de academische wereld. Makkelijk zijn deze vaardigheden niet altijd te beheersen. Hierbij een tip voor elke student, docent en professor: Tomorrow's Professor Blog.

Op deze blog verschijnen om de paar dagen artikelen en reacties van academici over het hoe en waarom van studeren, schrijven en lesgeven. De blog gaat over academische bezigheden op een metaniveau. Wat houdt zelfregulerend leren in en waarom is het belangrijk? Hoe ga je om met afwijzing? Hoe geef ik les of stel ik vragen? Wat is het belang van onderwijs voor democratie?

Kijk ook eens op De Academie. Daar vind je allerlei opinies en initiatieven over academische vorming. Doe mee aan de de discussie en laat een reactie achter op ons nieuwsblog.

Van februari tot juni liep ik in 2011 stage bij Studium Generale en in die tijd maakte ik onder andere een webpagina over infographics. Hierna schreef ik voor mijn masteropleiding een scriptie over de rol die infographics potentieel kunnen spelen in de wetenschapscommunicatie.

Een korte geschiedenis van de wetenschapscommunicatie
Wetenschapscommunicatie is een nog relatief jong vakgebied dat zich in de jaren ’50 in de Verenigde Staten ontwikkelde. In die tijd was dat land in een verwoedde strijd verwikkeld met de voormalige Sovjet-Unie over wie als eerste op de maan zou landen, de zogenaamde space race. Om de gigantische hoeveelheden geld die naar het ruimteprogramma gingen te rechtvaardigen tegenover de bevolking én om meer studenten naar technische opleidingen te trekken, besloot de overheid dat er over wetenschap gecommuniceerd moest worden. Tevens was er uit onderzoek gebleken dat de bevolking leed aan een zogenaamde “knowledge gap”, oftewel een gebrek in beschikbare kennis. Deelnemers moesten kennisvragen, vragen over wetenschapsprocessen en de plaats van wetenschap in de maatschappij beantwoorden. De resultaten waren weinig hoopgevend, slechts 5% van de Amerikanen was wetenschappelijk geletterd (in het Engels: scientific literacy) en 20% was geïnteresseerd in en geïnformeerd over wetenschap. Lees meer »

‘One of the most salient features of our culture is that there is so much bullshit,’ zo stelde filosoof Harry Frankfurt in 1985. Met de komst van internet en nieuwe media lijkt dit eens te meer waar, getuige de niet aflatende stroom tweets, status updates en blogs met al dan niet zinvolle berichten en games als Cow Clicker en Angrybirds. Maar bullshit is niet voorbehouden aan het internet. Denk aan dieet- en leiderschapsgoeroes, onwaarschijnlijke complottheorieën en vooringenomen onderzoekers. Ook in het pre-internet tijdperk waren er ongefundeerde meningen en slechte bronnen. De vraag is: hoe ga je hiermee om als onderzoeker?

De wereld om ons heen beter proberen te begrijpen, dat is wat wetenschap doet. Door te dromen en te observeren komt de onderzoeker op ideeën en vormt hij theorieën die hij weer kan toetsen aan de werkelijkheid. Zo genereert hij kennis. Hoe doe je onderzoek naar dingen die volop in beweging zijn? En doet het er toe of je als onderzoeker zelf deelneemt aan de praktijk waar je theorie over vormt? Deze vragen staan centraal in de tweede serie lunchlezingen Vakmanschap is meesterschap waarin lectoren van de Hogeschool Utrecht in gesprek gaan met wetenschappers van de Universiteit Utrecht. Deze week: dr. Harry van Vliet (HU) en dr. Ann-Sophie Lehmann (UU) over nieuwe media. Lees meer »

‘Reality is broken, we need games to fix it’, zo citeerde prof. Peter Werkhoven de Amerikaanse game-wetenschapper Jane McGonigal. Games zouden wel eens de sociale verbanden van de toekomst kunnen zijn. De manier om samen te werken en samen oplossingen te  bedenken voor vraagstukken rond schaarste.

En dat is hard nodig, zo liet Werkhoven zien op basis van onder andere TNO-studies. Van de energiecrisis zijn we al wel doordrongen, maar we zijn veel minder bekend met de schaarste van zeldzame metalen zoals lithium, indium, exotium of neodinium, waar ons mobieltje, maar ook windmolens en zonnepanelen van afhankelijk zijn. Prof. Joost Raessens is als wetenschapper betrokken bij de games for change-beweging en stelt dat games inderdaad in staat zijn ons gedrag te beïnvloeden. Duurzaamheid is niet een probleem van kennis, maar van waardeoriëntatie. Die wordt gevormd tijdens je opvoeding en is daarna erg moeilijk te veranderen. Lees meer »

Games, dat zijn toch spelletjes? Jazeker inmiddels al 72% van de Nederlanders gamed gemiddeld 4 uur per week, maar inmiddels worden games ook ingezet in sectoren als zorg, educatie en veiligheid. Zo helpen ze mensen revalideren, competenties trainen of kennis opdoen. Bij het ontwerpen van games gericht op sociale verandering werken wetenschappers en creatieve ontwerpers uit verschillende disciplines samen. Zo ontstond het wetenschappelijke 'Fold it', dat mensen thuis uitdaagt virtueel eiwitten te vouwen en zo aan onderzoek bij te dragen. De game World without Oil daagt deelnemers uit met creatieve oplossingen te komen voor de wereld van morgen (zonder olie). IBM ontwikkelde een modern Sim City, waarin spelers 'de problemen van de grote stad' worden voorgeschoteld (IBM City One). Lees meer »

In Japan voelt 29,8 procent van de studenten zich eenzaam. Daarnaast is 4,1 procent van de brugklassers depressief en zijn er vele scholieren en studenten die zich opsluiten in hun kamer, om op deze manier sociale contacten zoveel mogelijk te ontlopen. Studenten lunchen zelfs soms op het toilet, omdat zij bang zijn gezien te worden terwijl zij in hun eentje zitten te eten. Wat gaat er mis in het Japanse schoolsysteem?

De oorzaken van de hierboven geschetste problemen liggen diep in de Japanse samenleving verankerd, zo betoogt drs. Naoko Yasumoto-Richters in de tweede lezing van de reeks Voorbeeldig opgroeien. Een van de belangrijkste elementen hierbij is de Japanse economie, die voor een groot deel vorm geeft aan de samenleving. De kracht van deze economie ligt voornamelijk in de moraal van de werknemer: hij (of zij) dient zich in grote mate onderdanig te maken aan zijn werk. Deze industriële beroepsmoraal wordt in Japan dan ook als een belangrijk uitgangspunt gezien in het onderwijs: hoewel westerse, wetenschappelijke kennis wordt gedoceerd, blijft het bijbrengen van deze traditionele waarden van groot belang. Lees meer »

Tijdens de Culturele Zondag gaf Jeroen van Mastrigt bij Studium Generale een lezing over de educatieve kant van games. Centraal stond de vraag: zijn games daadwerkelijk in staat ons te helpen bij het oplossen van problemen in de echte wereld? Van Mastrigt liet zien dat we van elke game wel iets leren, maar dat dit voornamelijk competenties zijn en dat deze competenties niet per se buiten de game bruikbaar hoeven te zijn. Volgens van Mastrigt zijn games niet virtueel, maar reëel; ze bevinden zich steeds meer in de wereld buiten het scherm. Zo kunnen ze ons ook helpen bij het oplossen van problemen in de 'echte' wereld. Bekijk hier een interview met Jeroen van Mastrigt naar aanleiding van de lezing Spelenderwijs.