‘Stop met het verspillen van je talent en maak werk van je idealen’, dat is de boodschap van schrijver en opiniemaker Rutger Bregman in zijn boek Morele Ambitie (2024). Hij richt zich vooral op mensen met kennis, kansen en kunde die hun energie nu steken in banen met weinig maatschappelijke waarde, denk aan een universitair geschoolde consultant. Volgens hem zouden die knappe koppen zich volledig moeten wijden aan het oplossen van grote wereldproblemen. Maar is het 'goede' doen wel zo makkelijk als hij het voor doet komen?

Bestuurskundige Scott Douglas en filosoof Naomi van Steenbergen (beiden UU) lazen allebei de meest recente bestseller van Bregman en proberen ieder vanuit hun eigen vakgebied verder te denken. Maar hoe maak je het verschil met je studie en later met je werk? Wat zegt de wetenschap over effectief (persoonlijk) leiderschap? Is het terecht om morele ambitie af te meten aan de reikwijdte van de impact van je handelen? Of kan het ook op kleine schaal bestaan?