Komende zondag, 12 april, lopen 18.000 fanatieke renners de befaamde 42.195 meter in Rotterdam. Nog zo’n ruim 30.000 mensen probeerden tijdens de preregistratie een startnummer voor de wedstrijd te bemachtigen, maar bleven met lege handen achter. Het lopen van een marathon blijft onverminderd populair en is allang niet meer alleen voor topsporters weggelegd.

In eerste instantie ga je ervan uit dat het hartstikke gezond is om urenlang rondjes te rennen om te trainen voor een marathon. Maar uit een interview in de Volkskrant met inspanningsfysioloog Thijs Eijsvogels blijkt dat we dat eigenlijk niet zo goed weten. Thijs vertelt dat meer sporten dan de beweegrichtlijn van 150 tot 300 minuten per week weinig toevoegt aan je gezondheid. Je voldoet al aan deze richtlijnen door te fietsen en te wandelen. Het trainen voor een marathon, wat deze richtlijn al snel passeert, lijkt dus weinig gezondheidsvoordelen op te leveren. 

In 2018 stond bewegingswetenschapper Richard Jaspers (VU) op het podium van het Betweterfestival met een verhaal over extreme fysieke inspanning en de impact op het hart. Hij legt uit dat extreme inspanning zelfs hartschade kán vergroten. Dat gebeurt zo: wanneer het hart groeit door training, en dus meer zuurstof nodig heeft, kunnen hartspiercellen afbreken. In tegenstelling tot andere spiercellen, keren deze niet meer terug. Hierdoor moeten de overgebleven hartcellen harder werken, waardoor ze ook kapotgaan. Zo kan het hart in een neerwaartse spiraal van celafbraak terechtkomen, met mogelijk hartfalen als gevolg. 

De wetenschap heeft geen antwoord op de vraag waar precies de grens ligt die deze neerwaartse spiraal in gang brengt. Over één ding is iedereen het wel eens: de risico’s van niet bewegen zijn groter dan die van wel bewegen, dus blijf vooral in beweging! En voor sporters ouder dan 35 jaar geldt: laat je regelmatig keuren door een sportarts. 

Ben je benieuwd naar de hele lezing van Richard Jaspers? Kijk dan hieronder naar de volledige video.